Master in de ingenieurswetenschappen: elektrotechniek (ICT)

Opleiding

Het programma is geschoeid op een bachelor met hoofd- of nevenrichting elektrotechniek. Een dergelijke bachelor geeft een vorming in de basiswetenschappen (wiskunde, natuurkunde en scheikunde) en enkele goed gekozen technische basisvakken waarvan, voor elektrotechniek, informatieoverdracht en informatica als een absoluut minimum worden beschouwd.

De formele structuur van het programma is in grote lijnen weergegeven in onderstaande figuur. De optiekeuze gebeurt bij aanvang van het eerste semester.

In het eerste semester van de opleiding wordt de aandacht toegespitst op de basisconcepten en methodologieën van de elektrotechniek. De student maakt kennis met de werking en het ontwerpen van basisschakelingen en subsystemen zoals die voorkomen in geïntegreerde schakelingen, telecommunicatie-, computer- en regelsystemen. Deze gemeenschappelijke kernopleiding wordt in dit eerste semester aangevuld met één optiespecifiek vak.

In het tweede en derde semester wordt de brug geslagen naar het beroepsleven waarbij gestreefd wordt naar kennisverdieping en persoonlijke inzet. De student krijgt dan de gelegenheid zich een deeldiscipline van de elektrotechniek eigen te maken en zo op een optimale wijze zijn/haar masterproef af te leggen.
De optiespecifieke opleiding bevat een pakket aan geavanceerde cursussen in één van de hoofddomeinen van de moderne elektrotechniek. Doel van de opties is de student in staat te stellen grotere state-of-the-art systeemproblemen aan te kunnen pakken in zijn/haar masterproef. Daarom eindigen deze cursussen en bijhorende oefeningen, seminaries en ontwerpprojecten ten laatste in het derde semester.

In alle opties is voor 30 studiepunten ruimte voorzien voor projectwerk. In het tweede semester leren de studenten ontwerpen via ontwerpseminaries eigen aan de gekozen optie (6 sp). De masterproef (24 sp) is verspreid over het derde en vierde semester om een voldoende praktische impact en toepassing van de opgebouwde kennis te kunnen uitvoeren.

De optieverbredende opleiding bestaat uitsluitend uit keuzevakken, waarvoor hoofdzakelijk in de laatste twee semesters plaats gemaakt is. Deze keuzevakken komen uit het ganse universitaire aanbod, met de beperking dat de gekozen opleidingsonderdelen voor ten minste 12 studiepunten door de faculteit Ingenieurswetenschappen georganiseerd wordt. Enerzijds geeft deze ruime keuze je de mogelijkheid om je verder te bekwamen in aanverwante opties of aanverwante masters. Maar anderzijds laat ze je ook toe om je studie af te ronden met een behoorlijk aantal niet-technische vakken, zoals economische, management- en taalopleidingen.